ما زیاران چشم یاری داشتیم خود غلط بود آنچه می پنداشتیم ...

خواستم حرف دلم را برايش بنويسم كه قلم ياري نكرد

خواستم از غم دوريش بگويم كه سيل اشكم ياري نكرد

پس سكوت كردم تا خود بفهمد و نگويم اين و آن ياري نكرد

آه يارب اين بار او گفت در راه عشقت دلم ياري نكرد

اينكه مي گم عاشقتم خودش يه حسه عزيزم

تو اينو باورش بكن جز تو كسي رو ندارم

از عشق بي نهايت همش ميگم دوستت دارم

شايد بگي يه ديونست كه هي ميگه دوستت دارم

ولي اينو تو بدون كه  بدجوري من اسيرتم

اسير چشماي سيات  اسير اون مرامتم

اسير اون ناز نگات خلاصه كه نزار بگم

با اين كه من نديدمت يه جور ديگه دوستت دارم

جوري كه نمي تونم برات تو شعرم بزارم

اگه بخواي بابت هديه صفات، قلبمو از  سينه بكَنم

تا كه بشم منم فدات پرپر بشم رو قدمات به آرزومم برسم

بهت نمي گم دوست دارم ، ولي قسم مي خورم دوست دارم ،
بهت نمي گم كه هر چي بخواي بهت مي دم ، چون همه چيزم تويي ،
نمي خوام خوابتو ببينم ، چون تو خيلي خوش تر از خوابي ،
اگه يه روزي چشمات پر از اشك شده دنبال يه شونه گشتي كه گريه كني ، صدام كن
بهت قول نمي دم كه ساكتت كنم منم پا به پات گريه مي كنم ،
اگه دنبال مجسمه سكوت مي گشي تا سرش داد بزني ، صدام كن قول ميدم ساكت بمونم
اگه دنبال خرابه مي گشتي تا نفرتتو توش خالكي كني ، صدام كن ، قلبم تنها
خرابه ي وجود توست

شبی از پشت يک تنهايی غمناک و بارانی
ترا با لهجه ي گلهای صورتی صدا کردم ...
تمام شب برای با طراوت ماندن باغ قشنگ آرزوهايت دعا کردم
پس از يک جستجوی نقره ای در کوچه های آبی احساس
تو را از بين گلهايی که در تنهايی ام روئيد ، با حسرت جدا کردم
و تو در پاسخ آبی ترين موج تمنای دلم گفتی:
دلم حيران و سرگردان چشمانی است رويايی
و من تنها برای ديدن زيبايی آن چشم
تو را در دشتی از تنهايی و حسرت رها کردم

گريه هايم بي صداست عشق من بي انتهاست ردپاي اشک هايم را بگير تابداني خانه عاشق کجاست

اگه بي تو تنها گوشه اي نشستم ، تويي تو وجودم بي تو با تو هستم

اگه سبز سبزم ، تو هجوم پائيز ، ذره ذرة من از تو شده لبريز

اي هميشه همدم واسه درد دلهام، عطر تو هميشه جاريه تو نفسهام

اي كه تارو پودم از ياد تو بي تاب ، با مني ولي باز دوري مثل مهتاب

بي تو با تو بودن شده شب و روزم .... بي توام اما يادت با منه هنوزم

تويي تو حرفام .. تويي تو نفسهام .. ولي جاي دستات خاليه تو دستام

من به شوقو ياد بارون .. موندم و پژمرده نمي شم ...

تشنه يك قطره ام اما سرد و دل آزرده نمي شم ...

سخته وقتي تو غزلهام از من و تو واژه اي نيست ..

سخته بي تو با تو بودن .. سخته ... اما چاره اي نيست

بي تو با تو بودن شده شب و روزم .... بي توام اما يادت با منه هنوزم

اگه دلم تنگ ميشه خيلي برات منو ببخش

اگه نگام گم ميشه تو شهر چشات منو ببخش

منو ببخش اگه شبا ستاره ها رو مي شمارم

اگه همش پيش همه بهت ميگم دوستت دارم

منو ببخش اگه برات سبد سبد گل مي چينم

منو ببخش اگه شبا فقط تو رو خواب مي بينم

منو ببخش اگه تو رو مي سپارمت دست خدا

اگه پيش غريبه ها بجاي تو ميگم شما

منو ببخش اگه واسه چشماي تو خيلي كمم

تو يه فرشته اي و من خيلي باشم يه آدمم

منو ببخش اگه فقط مي خوام بشي مال خودم

ببخش اگه كمم ولي زيادي عاشقت شدم ....

یک پنجره برای دیدن

یک پنجره برای شنیــــــــــــــــــدن

یک پنجره که مثل حلقه ی چاهــــــــــــــــــــــــی

در انتهای خود به قلب زمین می رســـــــــــــــــــــــــــــــــــــد

و باز می شود به سوی وسعت این مهربانی مکرر آبی رنـــــــــــــــــــــــگ

یک پنجره که دست های کوچک تنهایــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــی را

از بخشش شبانه ی عطر ستاره های کریــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــم

سرشار می کنـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــد

و می شود از آنجـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــا

خورشید را به غربت گل های شمعدانی مهمان کــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــرد

یک پنجره برای من کافیســــــــ*ـ*ـ*ـ*ــــــــ*ـ*ـ*ـ*ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــت

*ـــــــــــــــــــــــــــــــــــ*ـــ ـــــ ــــــ ـــــ ـــــ ــــ ـــــ*ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ*

*ــــــــــــــــــــــــــــــ*ــــــ ـــــ ــــ ـــــ ــــ ـــ*ــــــــــــــــــــــــــــــــــــ*

*ـــــــــــــــــــــــــ *ــــ ـــ ــــ ــــ ـــ*ــــــــــــــــــــــــــــــــ*

*ـــــــــــــــــــــــــ*ــ ـــ ـــ ـ*ـــــــــــــــــــــــــــــ*

*ــــــــــــــــــــــ*ـ ـ*ـــــــــــــــــــــــ*

*ـــــــــــــــــــــ*ــــــــــــــــــــ*

*ـــــــــــــــــــــــــــــ*

*ــــــــــــــــ*

*ــــــ*

شعر بی کسی هامو من تو گوش دیوار بخونم

فکر می کردم دیگه قلبم واسه تو جایی نداره

نمی دونستم خیالت منو تنها نمی زاره

فکر می کردم رفتنت رو خیلی راحت می پذیرم

اما می بینم که بی تو خیلیه اگه نمیرم

کاشکی یکی  پیدا می شد دستاتو می ذاشت تو دستم

ببینی که هنوز عاشقو دیوونت هستم

کاشکی لااقل یکیمون پا میذاشت روی غرورش

اون یکی با مهربونی میشدش سنگ صبورش

کار از این حرفا گذشته دیگه تو بر نمی گردی

اما کاشکی قبل رفتن فکر من رو هم می کردی

خوب می دونم نمیتونم بی چشات دووم بیار  

 ولی از اون دل سنگت گله دارم گله دارم .................................